محمد دريايى
488
دانشنامه طب اهل بيت ( ع ) ( فارسى )
درمان با شنبليله شنبليله سبزى اصلى قورمهسبزى ، غذاى مطبوع ايرانى ، است . اين گياه در نواحى مختلف ايران ، مصر ، هند ، الجزاير ، ايتاليا و اسپانيا مىرويد . شنبليله داراى مواد چرب ، مواد نشاستهاى ، مواد ازته ، مواد فسفره ، كولين و مادهاى به نام ترىگونللين « 1 » مىباشد . البته اين گياه داراى طعم و اسانس معطر نيز مىباشد . تحقيقات جديد نشان داده است كه شنبليله داراى اسيد نيكوتينيك يا نياسين « 2 » بوده كه ويتامين B 3 مىباشد و علاوه بر آن داراى اثر گشادكنندهى عروق است . قابل توجه اينكه نياسين براى درمان بيمارىهاى مغزى ، پوستى و عدم تعادل متابوليسم بدن به كار مىرود . شنبليله اثر مقوى و نيروبخش دارد و براى كسانى كه ضعيف هستند و يا براى درمان درد و دوران نقاهت به كار مىرود . اثر تقويتكنندهى آن به قدرى زياد است كه در طب براى تقويت مسلولين كاربرد دارد . در قديم اشخاصى كه بسيار ضعيف و لاغر بودند با استفاده از شنبليله نيروى زيادى به دست مىآوردند و وزن طبيعى خود را باز مىيافتند . يكى از دانشمندان با تحقيقات زيادى كه روى شنبليله انجام داد ، دريافت كه شنبليله در رفع سل استخوانى اطفال نيز بسيار مؤثر است . شنبليله در طى قرون گذشته در ايران براى بسيارى از بيمارىها مصرف شده است . براى اين منظور حتى از دانهى شنبليله استفاده شده است كه موجب تسريع در بهبودى بيماران مىشود . شنبليله چون داراى مواد فسفره ، آهن ، ازته و دياستازهاى مختلف است ، تقويت كنندهى لوز المعده نيز مىباشد ، بنابراين دستگاه هاضمه را به كار مىاندازد و لاغرىهاى مفرط را از بين مىبرد . شنبليله بهطور كلى شفادهندهى بيمارىهاى روحى و جسمى است و حتى اثرات مفيدى در درمان اشخاص مبتلا به مرض قند و سل ريوى و استخوانى دارد . در قديم شنبليله براى مداواى بيمارى قند به كار مىرفت . دانهى شنبليله با اين همه خواص مفيد ،
--> ( 1 ) . Trigoneline ( 2 ) . Niacin